Paradox Interactive ma nowego szefa. Fredrik Wester odchodzi, a Mattias Lilja przejmuje stery

Spędziłem ostatnie kilka lat obserwując, jak Paradox Interactive walczy z własnymi demonami. To wydawca, który stworzył jedne z najgłębszych i najbardziej wciągających gier strategicznych na rynku — Stellaris, Europa Universalis, Crusader Kings 3 to tytuły, które mogą pochłonąć setki godzin. Ale ostatnio coś poszło nie tak. Bardzo nie tak. I teraz, gdy Fredrik Wester po raz drugi odchodzi z funkcji CEO, trzeba sobie szczerze powiedzieć: czy to koniec kryzysu, czy dopiero początek?

Druga rezygnacja Westera: historia się powtarza?

Fredrik Wester to postać legendarną w branży gier. Dołączył do Paradox w 2003 roku i prowadził firmę przez dwie dekady zmian, wzlotów i upadków. Jego pierwsza kadencja jako CEO trwała od 2009 do 2018 — dziewięć lat, w których Paradox stał się potęgą w niszowym segmencie gier strategicznych. Ale w 2018 roku Wester zdecydował się na krok w tył, przechodząc na stanowisko przewodniczącego zarządu. Powód? Chciał, aby ktoś inny poprowadził firmę w nowe kierunki.

Przyszła Ebba Ljungerud, która objęła stanowisko CEO. Jej kadencja okazała się katastrofą. Po zaledwie trzech latach, w 2021 roku, Ljungerud zrezygnowała, powołując się na „różne poglądy na strategię firmy”. Wester wrócił na stanowisko CEO — drugi raz w karierze. I znowu, po kilku latach turbulencji, decyduje się odejść. Tym razem na rzecz Mattiego Liiji, dotychczasowego wicedyrektora generalnego. Historia się powtarza, ale pytanie brzmi: czy tym razem będzie inaczej?

Turbulentne lata: porażki, które trzeba nazwać po imieniu

Nie będę się owijać w bawełnę — ostatnie lata dla Paradox to był horror. Vampire: The Masquerade Bloodlines 2 to klasyczny przykład tego, jak można zmarnować potencjał. Gra przeszła przez piekło: wielokrotne opóźnienia, prawie anulowanie, zmianę dewelopera. Kiedy wreszcie ukazała się w październiku ubiegłego roku, okazała się rozczarowaniem zarówno dla krytyków, jak i dla graczy. Wynik? 162-procentowy spadek zysku operacyjnego dla całej firmy. To nie jest mały problem — to jest katastrofa.

Ale to nie koniec. Life By You, konkurent The Sims, został całkowicie anulowany. Prison Architect 2 czeka na nieokreśloną przyszłość po rozstaniu z deweloperem Double Eleven. The Lamplighters League od Harebrained Schemes okazała się komercyjną porażką, która doprowadziła do rozstania studia z wydawcą. A Cities Skylines 2? Gra, która miała być triumfem, ukazała się w 2023 roku jako niedokończony bałagan. Wersja na konsole wciąż nie wyszła, a Paradox musiał zmienić dewelopera, rozstając się z Colossal Order. Sami widzicie — to jest seria porażek, która byłaby śmieszna, gdyby nie była tak smutna.

Mattias Lilja: człowiek, który już prowadzi firmę

Mattias Lilja to ciekawa postać w tym całym zamieszaniu. Opuścił Paradox w 2020 roku po pięciu latach pracy w różnych rolach kierowniczych. Ale wrócił w 2021 roku wraz z Westerem, przyjmując stanowisko chief of staff. I tu jest sedno sprawy — Lilja już de facto prowadzi znaczną część operacji Paradox. Jego rola polegała na wspieraniu CEO w zarządzaniu zespołem wykonawczym, wyrównywaniu strategii z rzeczywistością operacyjną i zastępowaniu szefa, gdy był potrzebny.

Z perspektywy gracza to oznacza, że zmiana na papierze może nie być aż tak dramatyczna, jak się wydaje. Lilja już miał znaczący wpływ na decyzje firmy. Ale fakt, że teraz formalnie przejmuje stery, to sygnał, że Paradox chce się zmienić. W swoim oświadczeniu Lilja mówi o „unikalnym DNA” firmy — głębokich, wciągających grach strategicznych — ale jednocześnie zapowiada przyspieszenie tempa, dalsze inwestycje w core business i bliższą współpracę z graczami.

Co czeka Paradox w przyszłości?

Lilja obiecuje wiele: inwestycje w podstawową działalność, poszerzenie granic projektowania gier, lepsze narzędzia dla modderów, bliższa współpraca ze społecznością. Brzmi pięknie, ale w branży gier takie obietnice słyszeliśmy wiele razy. Pytanie brzmi: czy Lilja rzeczywiście uda się naprawić to, co Wester zostawił w ruinie?

Paradox ma potencjał. Europa Universalis, Crusader Kings, Stellaris — to gry, które mają oddane społeczności. Ale wydawca musi nauczyć się, jak zarządzać ambicjami. Nie każdy projekt musi być blockbusterem. Czasami lepiej skupić się na tym, co się robi dobrze, niż gonić za każdą nową ideą. Lilja wydaje się to rozumieć, ale słowa to jedno, a czyny to drugie.

Społeczność czeka i obserwuje

Na Reddit i w społeczności Paradox panuje ostrożny optymizm. Ludzie pamiętają, jak poszło ostatnio, gdy przyszła nowa CEO. Ale jednocześnie rozumieją, że Lilja to nie całkowita nowość — on już tu pracuje i już ma wpływ na decyzje. Może to być jego zaletą. Nie będzie potrzebować czasu, aby się zaznajomić z firmą. Będzie mógł od razu wdrażać zmiany.

Ale czekamy na czyny, nie na słowa. Paradox musi pokazać, że potrafi dostarczać gry, które działają, które są ukończone, które graczy nie rozczarowują. To będzie test dla Liiji. Jeśli uda mu się to osiągnąć, może stać się bohaterem, który uratował Paradox. Jeśli nie, to będzie kolejnym rozdziałem w smutnej historii wydawcy, który miał wszystko, aby być wielkim, ale sam sobie to zniszczył.

Dział: Gaming, Esport i Simracing

Bartosz Sikora

Redaktor działu Gaming i Esport w TechTendency.com. Wieloletni gracz rywalizacyjny, obserwator sceny turniejowej oraz tester peryferiów gamingowych. Specjalizuje się w szybkich monitorach dla graczy, ultralekkich myszkach bezprzewodowych, klawiaturach magnetycznych oraz zaawansowanym sprzęcie do symulatorów (simracing). W tekstach ocenia technologię pod kątem opóźnień systemowych, precyzji wykonania i przewagi w rozgrywce.